Rapunzel

Nooit heb ik lang haar gehad
Het was onpraktisch zei mijn moeder
Ze had een punt
Ik hield niet van de kam

Het mocht toen ik een meisje werd
Het duurde lang
Het was niet in de mode

Het lukte ook niet toen ik groter was
Altijd dat zoeken
Naar een betere omlijsting
Van een alledaags gezicht

Nu is het te laat
Wat nog wil groeien kroest
Grijs en onhandelbaar
Het staat me niet

Spijt zal ik hebben op mijn sterfbed
Dat ik nooit een dot of een chignon heb mogen dragen
Of een vlecht langs een kant
Lang genoeg om uit te hangen

Uit een torenkamer
En een minnaar te ontvangen
Hij zou naar boven klimmen
Mij een tweeling maken

Spijt zal ik hebben op mijn sterfbed
Dat ik geen tweeling heb
Zelfs geen eenling
Dat ik door toedoen van mijn moeder
Niet lang en gelukkig ben

 

___

(Naar tweede ronde Turinggedichtenwedstrijd 2014. Beoordeling: Een mooi en enigszins bitter gedicht, met goed gevoel voor humor gebracht. Het woord ‘nog’ in de eerste regel misschien schrappen? Mooie klanken: spijt-sterfbed; kant-lang-hangen; toedoen-moeder. De slotregel is precies goed van toon. De titel is wellicht wat voor de hand liggend? )

2 gedachten over “Rapunzel”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s