De Inslag

Terwijl de meisjes bessen plukten
En de jongen op het erf
Met zijn moeder sprak

Zij in de keuken met haar man
Over aardappels te rooien
Of nog wachten en dan

Vlogen ze allemaal naar achter
Weg van het huis
Dat zich vouwde om hun ouders

En plots onbewoonbaar werd

Er zat niets anders op dan trouwen
Met de jongen nu mijn man
Met de meisjes nu mijn kinderen

Zo sloeg de oorlog in op mij
Twintig was ik onverwacht
Moeder van een heel gezin

Dat elk jaar groter werd
Zonder zeep zonder luiers
Vocht ik mij de jaren door

Is het vreemd mij af te vragen
Hoe het anders was geweest
Als die bom wat verder was gevallen

Op een akker of een bos

 

(Naar het verhaal van mevrouw P, een dame in het rusthuis waar ook mijn moeder woont.)

Eén gedachte over “De Inslag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s