Manna

Vijf dagen na het water
Zagen we de parasols
Ze stonden langs de wegen

In lager gelegen gebieden
Ging het gerucht

De keizer der Amanieten
Oranjeappels op de grond
Emmers goud sleepten ze naar hun huizen

Wij op de berg
Wij wachtten
De voorgeschreven elf dagen
Negeerden de kringen in het gras

De twaalfde dag de bossen in
We knielden voor heksen en voor reuzen
Dankten de aarde voor het geurige brood

Dat we ‘s avonds aten met salie of tijm
Met gekrulde tongpunten en glanzende lippen
We dronken wijn

Het feest duurde zeven dagen
Dan kwam de wind de droogte en de spijt
Het verlangen naar de regen
Naar een nieuw mycelium
 
DSCN4692

Eén gedachte over “Manna”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s