Bezoek

De jongen loopt rechtop
Kin omhoog
Schouders laag

Hij heeft het huis verlucht
Het pad geruimd

De bromfiets blinkt
Papaverrood

Hij rijdt wel niet
Maar staat zo mooi

***

Het meisje is van ver gekomen
Hij helpt haar rugzak dragen
Maakt haar kapotte schoen

Ze rusten op het muurtje
Te horen aan haar klokkend lachje
Zijn gezoem

Soms koert ze als een duifje
Thuis zal hij haar hapjes voeren
Die hij anders zelf nooit eet

Ze drinken veel uit kleine glazen

Ze blijft als meisjes lachen
Als hij de muziek aanzet
Onstuimig hard

Om dan weer uit te draaien
De stilte in te gaan
Het donker ook

Haar rug te aaien
De vogels en de bloemen
Die ze zelf alleen kan zien
In spiegels

***

Haar zuchtjes en haar kreetjes
Zijn gegrom verlegen

Niemand hoort het
Niemand stoort het

Alleen de buurvrouw droomt
Met open raam
Van lang geleden
Toen zij nog klokkend lachen kon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s