Hoed en schoenen

Op een dag als vandaag
Denk ik aan je bruine hoed
En aan je oude schoenen
Aan dat lichtgroene hemd
Dat je zo goed stond

Ik probeer me het weefsel
Van je tweed jasje te herinneren
En dan krijg ik spijt
Van alles wat ik heb weggedaan

Ik zou je kleren willen terugvragen
Aan wie ik ze gegeven heb

Van alles zou ik een stuk op het bed leggen
Het groene hemd
De grijze broek
Een paar donkere sokken
Het grof geweven jasje ernaast
De hoed op het kussen
En de schoenen aan het voeteneinde

Dan zou ik wachten tot jij daarin kwam

9 gedachten over “Hoed en schoenen”

  1. Ik herinner me niet of ik Ton ooit met een hoed zag. Maar de andere kledingstukken, dat was echt hem, ten voeten uit.

    Like

    1. Die hoed had hij pas in het laatste jaar, toen hij bang was dat hij zijn haar zou verliezen. Maar hij was er heel knap mee en dat vond hij zelf -denk ik- ook. Als hij hem opzette had hij iets ontroerend fiers over hem. Zo herinner ik mij hem graag.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s