Zeilen

Wanneer ik niet aan het waken ben
Over de hele wereld
 
Slaap ik als een zeiler
In rusteloze pozen
 
Want werkelijk
Waar varen we naartoe? 
 
Overdag leg ik mijn oor 
Te luisteren op het dek
 
Of spied ik verontrust
Naar dansers op het strand
 
Maar kijk, de avond valt 
Op het vermoeide land
 
Een melkmaan verschijnt
En wel vijf miljoen sterren
 
Dan weet ik weer 
Hoe klein wij zijn
 
Kleiner dan noordzeegarnalen
Kleiner dan oceaanplankton
 
Dan wil ik toch het tij vertrouwen
Mij laten drijven na het wenden
 
Om te slapen als een walrus
Of een zeehond in Oostende

11 gedachten over “Zeilen”

  1. Wederom een prachtig gedicht Christine.

    Gefeliciteerd met het uitgeven van je roman.
    Heel bijzonder je eigen werk doorbladeren en er in lezen.
    ( ken het gevoel door mijn gedichtenbundels)

    Geniet ervan!

    Like

    1. Dank je wel, Hilly! Ik zie dat jij ook een zeiler bent en dat we van dezelfde thema’s houden.
      Inderdaad heel fijn om je eigen boek in handen te houden. Iets waarvan ik vroeger alleen maar kon van dromen. Maar dromen zijn er om ze waar te maken!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s