Spiegelende stad II

In het centraal station ontmoette ik een man 
met een camera.

Hij liep weg van mij, naar een houten bank
waarop de zon in vierkanten viel.

Ik ben verliefd op licht, zei hij
en dat is voor het leven.

Met de rug van zijn hand mat hij 
de helderheid op muren.

Later lag ik op een bed en keek ik naar 
de zon in de regen.

Ik verlangde ernaar voor het leven 
verliefd te zijn op iemand zo aanwezig als licht.

6 gedachten over “Spiegelende stad II”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s