Héloïse zong

Héloïse zei

Beloof me te zijn wie je bent
Voor een paar uur
Binnen deze muren
Van La Cité

Wees man
Wees vrouw
Of wat je maar wilt
Daartussen

Het klonk zo simpel
Si simple
Dat we het beloofden
Alle vierduizend in koor

Het klonk zo aannemelijk
Si évident
Dat we ook jonger
En mooier mochten zijn

Héloïse zong

En jij en ik sprongen op
Van onze stoelen
Joelden en dansten
Tot het donker viel en het einde
Ons naar buiten joeg

Lopend langs de wacht
Hopend op een sein
Hield ik me koppig vast aan mijn belofte
Jong en mooi en vrouw te zijn
Boog me naar je toe en fluisterde

Tu la ressembles 

Je draaide je hoofd een kwartslag om
En je mondhoek week
-Ik vergiste me niet-
Naar een glimlach

We liepen samen langs de wachters
Langs de muren
Door de poorten
Eens daarbuiten

Versnelde jij je pas

 

20190716_233241

Carcassonne 16 juli 2019

Advertenties

Rouw

Samen met haar
Is licht in mij gestorven

Het ligt nu wit en stil
Achter mijn hart

Ooit zal het verdampen
En veranderen in lucht

Dan zal ik haar ademen
Dan zal zij een wolkje zijn

 

Hier is weer een dag

Hier is weer een dag
Waarin een plan
Een plan blijft

De rit is lang
Het wachten in kamers en zalen
Eindeloos

Heel even denk ik dat je uit mijn armen glijdt
Maar kijk daar ben je weer
Alsof het leven
Gewoon leven is

De rit is lang
Het thuiszijn kort

***

Deze rit lijkt langer nog
Het wachten
Het innerlijk vloeken stampen
Niet mogen binnengaan
Niet om je hand vast te houden

Maar kijk daar lig je weer
Te stralen

De rit is lang
De nacht is kort
Jouw sterren
Neem ik mee naar bed

Impasse

Hier staan we nu
Nergens

Terwijl we overal
Overal zijn geweest

Is dit alles
Alles wat er is

Het is niets of
Alles behalve die ene
Blozende appel

Het is niet erg
Zeggen we
Laten we gaan

Laten we weggaan
Of verdergaan

Waar we ook gaan
Daar zijn we geweest

Met vier aan tafel

Aan haar eikenhouten tafel
Drinken wij voor het eerst
Wijn uit kleine glazen

Hij heeft blauwe ogen en lang sluik haar
Gegroefd gezicht en rijk
Te mooi om goed te zijn

Zij heeft bruine ogen en sterke schouders
Rad van tong
Jong en vol plannen

Hij heeft donkere ogen en is grijs
Voor zijn jaren
Te wijs om waar te zijn

Ik snijd mijn perziktaart
In ongelijke stukken
En neem het kleinste part

Iemand likt het bord af
Die zal het zijn

 

 

(Voor wie interesse heeft in het schrijfproces, hier vind je een tekst over feedback bij dit gedicht.)