Poëzieworkshop: stijlfiguren

Dit kersverse en veelbelovende jaar zet ik in met een gloednieuw pakketje workshops, zoals altijd flexibel en vrijblijvend.

Zo werkt het:

Wie zich opgeeft voor de reeks, of zelfs voor maar één sessie, krijgt een oefenblad toegestuurd. Je krijgt ruim de tijd om aan de opdrachten te werken en we bespreken de resultaten in een zoomsessie van een uur tot anderhalf uur, naargelang het aantal deelnemers. 

In deze reeks leren we een twaalftal stijlfiguren herkennen en raken we er op een speelse manier mee vertrouwd.

Dit zijn de data van de zoomsessies:

  • woensdag 27 januari
  • woensdag 24 februari
  • woensdag 24 maart

Telkens om 20 u. 

Het werkblad krijgen jullie twee weken eerder opgestuurd. 

De advies-deelnameprijs is 15 euro per werkblad/zoomsessie, of 40 euro voor de hele reeks.

Daarvoor krijg je het werkblad, toegang tot de zoomsessie, èn feedback op je gedichten als je dat wenst. 

De deelnameprijs hoeft geen drempel te zijn en is vrijblijvend. 

Er kunnen maximaal 8 mensen deelnemen per zoomsessie.

Je kunt ook het oefenblad opvragen zonder deelname aan de zoomsessie.

Graag een seintje als je mee wil doen. Het eerste werkblad vertrekt hier op 14 januari.

Winterse groeten,

Christine

Voorbeeldoefening:

Deze handen

Ik heb handen
die graag iemand zouden aaien. 

Al is af en toe eens zwaaien
ook een goed begin.

(Jaap Robben, ’s Nachts verdwijnt de wereld)

  1. Welke stijlfiguren herken je?
  2. Schrijf twee regels waarin je deze toepast.

Stijlfiguren: alliteratie, beginrijm, halfrijm, middenrijm, eindrijm, homoniem, homofoon, onomatopee, vergelijking, metafoor, personificatie, woordspeling, vervormde uitdrukking.

Zeilen

Wanneer ik niet aan het waken ben
Over de hele wereld
 
Slaap ik als een zeiler
In rusteloze pozen
 
Want werkelijk
Waar varen we naartoe? 
 
Overdag leg ik mijn oor 
Te luisteren op het dek
 
Of spied ik verontrust
Naar dansers op het strand
 
Maar kijk, de avond valt 
Op het vermoeide land
 
Een melkmaan verschijnt
En wel vijf miljoen sterren
 
Dan weet ik weer 
Hoe klein wij zijn
 
Kleiner dan noordzeegarnalen
Kleiner dan oceaanplankton
 
Dan wil ik toch het tij vertrouwen
Mij laten drijven na het wenden
 
Om te slapen als een walrus
Of een zeehond in Oostende

Herfst is de lente van de winter

Van calendula en cosmea
Zinnia en zonnehoed
Appelsienen en mandarijnen
 
Krijg ik zo’n zin zo’n zin
Om onzin uit te kramen
 
Over sluiers over de velden
Schaduwen en gefilterd licht
 
Over hertenpootjes 
Op krakende bladeren
 
Kastanjes knus met z'n
Drieën in een bolster
 
Maar het lukt niet dit gedicht
Want dit is alles wat ik vind:
 
De herfst is niets minder 
Dan de lente van de winter

Oktober 2020

Laat op de dag,
zon op de muur.

Ik drink een kopje thee,
en zij drinkt met me mee.
 
We eten cakejes
en lachen om de kat.
 
Als ik lees,
houdt zij een boek vast.
 
Als ik schrijf,
buigt zij zich voorover.
 
Nu richt ze zich op
en nipt van haar thee.
 
Ik drink thee, jij drinkt mee.
Zo zijn wij tegenwoordig
 
tot de zon ondergaat. 

Als meisjes lachen, getipt op Azertyfactor

Deze keer is het Dimitri Bontenakel die een tekst van mij koos. Niet alleen ben ik erg vereerd, ik leer ervan dat ik mijn minimalistische stijl mag behouden en verder ontwikkelen. En ook dat het de moeite waard is om ouder werk, vooral teksten die in mijn hoofd om aandacht blijven vragen, opnieuw onder handen te nemen.

Dank je wel, Dimitri!

Als meisjes lachen

De jongen loopt rechtop, kin omhoog, schouders laag. Hij heeft het huis verlucht, het pad geruimd. De bromfiets blinkt, papaverrood, hij rijdt wel niet, maar staat zo mooi. Het meisje is van ver gekomen. Hij helpt haar rugzak dragen, maakt haar kapotte schoen. Ze rusten op het muurtje, te horen aan haar lachje, zijn gezoem. Soms koert ze als een duifje. Thuis zal hij haar hapjes voeren, die hij anders zelf nooit eet.

Ze drinken veel uit kleine glazen. Ze blijft als meisjes lachen, als hij de muziek aanzet, onstuimig hard. Om dan weer uit te draaien, de stilte in te gaan, het donker ook. Haar rug te aaien, de blauwe vogels en de bloemen die ze zelf alleen kan zien in spiegels.

Haar zuchtjes en haar kreetjes, zijn gegrom verlegen, niemand hoort het, niemand stoort het. Alleen de buurvrouw droomt met open raam van lang geleden, toen zij nog koerend lachen kon.

Huisdieren

Een boktor knaagt en kauwt

en voedt mijn vrees

dat het huis op mij zal vallen

de steunbalken eerst.

Houtwormen vreten de planken

bereiden mij een val in de vloer.

Mieren schuiven aan in de kasten,

muggen vallen geniepig aan.

Dan liever de hooiwagens 

aan het plafond.

Die doen geen kwaad,

vangen hoogstens een vlieg.

Zij alleen begrijpen het:

ik mis de kat.

Kom uit je kamer! II

Poëzieworkshop in Antwerpen, september 2020

Niets is zeker, alles kan.

Als het een beetje meezit, dichten we in september verder met het groepje dat op 17 januari deelnam aan de eerste workshop.

En er zijn nog drie plaatsen vrij. Wie de eerste workshop miste wordt door ons (*) bijgepraat.

Het programma:

11 september: spelen met vorm en inhoud

18 september: Hoe geef en ontvang je feedback op teksten? Opstarten feedbackgroep

25 september: Wat doe je met je poëzie: websites, blogs, tijdschriften, publiceren…

We werken telkens van 19 u tot 21 u in de Kartonnen-Dozen-winkel, Draakstraat 34, 2018 Antwerpen.

(*) Begeleiding: Christine Van den Hove & Johanna Pas

Inschrijven kan via de webshop van Kartonnen Dozen.

Stel je vragen hieronder of stuur mij een mailtje 🙂