Rose Garrigue

bij Louise en bij jou
plant ik Toscaanse rozen
boerenbloemen, zegt de plantenman
je hoeft er niet naar om te kijken

snoei ze niet
ze worden groot en wijd
en mettertijd zullen ze
de heuvel overgroeien

toch kijk ik iedere avond om

in het gouden uur
geef ik water
tel de jonge knoppen
groet de dames en de heren
en blijf treuzelen op het veld
tot de zon het dorp verlaat

Ici repose
Rose Garrigue
décédée le 10 février 1939
à l’age de 58 ans
Priez pour elle

(Dit gedicht maakt deel uit van de reeks Tumulus, over de oude begraafplaats in Glorianes.)

3 gedachten over “Rose Garrigue”

    1. Ja, ik ben ook benieuwd. Ik ga deze herfst nog een tandje bijsteken, nog wat meer aanplanten. Het gaat heel langzaam, het is zoeken naar wat ‘pakt’ in de harde grond. (En die valeriaanzaadjes mag je opsturen, hoor 😉

      Geliked door 1 persoon

      1. Okay, je hebt mijn mailadres om je adres naartoe te sturen he? Will do! ’t Zijn er niet veel maar zaait zichzelf uit (pluisjes) 🙂

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s