Brieven naar Mars

2020

Vleermuizen zijn onbeminde vogels
nooit zitten ze op een hand.

Ze hangen aan dakranden en muren
zweven over markten en straten.

Van schrik gaan de rechtoplopers lopen
overal naartoe en nergens heen.

Ze komen altijd terug naar hun huizen
lijden aan grote en kleine vensters

en nog het meest 
aan hun nakomelingen.

Ze sluiten zich minder op in paren
sommigen zijn dag en nacht alleen.

Toch komen ze soms in groepen roepen
maar worden dan snel naar binnen geleid.

De tijd is niet langer aan de pols
maar wordt afgeteld en vooruitgesteld.

Met beloften over eten en drinken 
en muziek in aanwezigheid van anderen 

gaan ze liggen, de ogen gesloten
en kijken steeds weer naar dezelfde film.




2021

Van alle wezens wanen de rechtoplopers 
Zich machtig en slim.

Over het verborgen leven van vliegers 
kruipers en viervoetigen weten ze weinig.

Dat ze ‘s nachts uit hun schuilplaatsen komen
bijvoorbeeld, en de gebaande wegen gebruiken.

De rechtoplopers hebben vele kleuren
De witten zijn het kwetsbaarst.

Biddend om een steek.
ontbloten ze in tempels hun schouders.

Ze ruiken sterker 
want ieders angst heeft een andere geur.

Aan hun vensters onderzoeken ze terravorming
berekenen ze de heen-en terugtijd naar onze planeet.

In bijlage een uitvoerig rapport
maar hier is alvast het besluit:

Marsvorming is uitvoerbaar.
De chaos is groot, het moment geschikt. 



(Vrij naar Craig Raine, A Martian Sends A Postcard Home)

3 gedachten over “Brieven naar Mars”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s